Synchronic

Okay ang Synchronic kung nasa mood ka para sa sci-fi film na gugulo sa isip at feelings mo. ‘Yung tipong mapapaisip ka pagkatapos mo mapanood ang pelikula.

Intriguing ang kanyang sci-fi hook kung saan ang isang street drug ay magdadala sa iyo sa iba-ibang points in time depende sa iyong kasalukuyang location kapag ginamit mo ang drug na ito. Medyo bright pero nakakabagabag.

Sa likod ng pagiging sci-fi film, tungkol din ito sa friendship at mortality. Dito ay may dalawang longtime friends na drifting apart at hinaharap ang kanilang pagtanda, karamdaman at responsibilidad. Ipinakita din dito kung hanggang saan ang handa mong puntahan para sa taong mahal mo.

Imbes na ipaliwanag sa iyo ang lahat sa umpisa pa lamang, hahayaan ka na sumabay sa pagtuklas ng mga bagay-bagay kasabay ng mga characters sa pelikula.

Solid din ang performances nina Anthony Mackie at Jamie Dornan dito. Benta naman ang friendship nila. In particular, okay din si Anthony Mackie sa pagbuhat ng emotional weight habang nakikipagtuos sa time, regret at limited chances.

Fair warning: hindi ito perpekto pero interesting ang konsepto. Ang ilang ideas ay hindi masyado na-explore. Medyo paiba-iba ang pacing (nabagalan ako sa first 45 minutes). At hindi lahat ay lubusang naipaliwanag.