Bakit “Parlor Games” ang Tawag sa mga Party Games?

Ang terminong “parlor games” ay nagmula sa salitang parlor o parlour, na tumutukoy sa isang pormal na sala sa loob ng bahay. Karaniwan ang ganitong silid noong ika-19 hanggang unang bahagi ng ika-20 siglo.

Ano ba ang “Parlor”?

Sa mga lumang bahay sa Western countries, ang parlor ay isang silid kung saan tinatanggap ang mga bisita. Dito nagkukuwentuhan, nakikipag-socialize, at nag-e-enjoy sa mga simpleng libangan. Ito ang bahagi ng bahay na nakalaan para sa mga bisita, hindi tulad ng bedroom o kitchen. Para itong living room ngayon, pero mas pormal ang dating.

Bakit “Parlor Games” ang Tawag?

Ang parlor games ay mga laro o libangang puwedeng gawin sa loob ng bahay, partikular sa parlor, nang hindi nangangailangan ng espesyal na kagamitan. Karaniwan itong nilalaro kasama ang pamilya, mga kaibigan, at bisita.

Madaling matutuhan ang mga larong ito, interactive, at puwedeng salihan ng iba’t ibang edad at kasarian.

Ilan sa mga halimbawa ng Western parlor games ay mga guessing game tulad ng Twenty Questions, I Spy, at Consequences; mga acting at miming game tulad ng Charades; drawing game tulad ng Pictionary; mga physical at silly game tulad ng Pass the Slipper at Twirl the Trencher; at mga modernong larong puwedeng laruin ng grupo tulad ng Mafia o Werewolf, at Six Degrees of Kevin Bacon.

“Parlor Games” sa Pilipinas

Noong panahon ng American colonial rule sa Pilipinas, may ilang Western social customs na naipakilala sa mga Pilipino, kabilang ang mga school activity, party game, at office activity. Kasabay ng pag-adopt natin sa mga ganitong gawain, nakilala rin natin ang mga terminong ginagamit para rito, kabilang ang “parlor games.”

Sa paglipas ng panahon, naging pangkalahatang tawag na natin ang parlor games para sa iba’t ibang group games na nilalaro sa mga event. Hindi na mahalaga kung nasa parlor ba talaga ginagawa ang mga ito o kung sa labas ng bahay ginaganap. Naging bahagi na ito ng mga tradisyong ipinapasa mula sa isang handaan papunta sa susunod.

Sa Pilipinas, madalas na ginagamit ang parlor games bilang icebreaker sa mga birthday party, reunion, school program, office party, Christmas party, at barangay fiesta. Karaniwan itong group activity na may halong tawanan, kompetisyon, at minsan, kaunting kahihiyan para sa mga player. Siyempre, mas masaya kapag ang emcee ay super duper energetic at kayang magpasigla ng buong crowd!

Narito ang ilan sa mga kilalang parlor games sa Pilipinas.

Bring Me

Ang Bring Me ay isa sa mga paboritong parlor games sa mga birthday party, reunion, at town fiesta. Para itong mabilisang scavenger hunt kung saan kailangang hanapin ng mga participant ang isang bagay na binanggit ng host at dalhin ito sa harapan bago maunahan ng ibang player.

Paano ito laruin?

1. The Prompt: Sisigaw ang host ng “Bring me…!” na susundan ng pangalan ng isang bagay. Halimbawa, “Bring me a five-peso coin!” o “Bring me a red shoe!”
2. The Race: Mag-uunahang maghanap ang mga player. Minsan, hihiram sila ng gamit sa ibang bisita o maghahalungkat sa sarili nilang bag.
3. The Twist: Para mas maging challenging at nakakatawa, may mga host na humihingi ng mga kakaiba o mahirap hanaping bagay, gaya ng:
   • Larawan ng isang lolo.
   • Isang puting buhok na kailangang bunutin sa mismong oras ng laro.
   • Pinakamahabang susi na dala ng isang participant.
   • Isang taong may partikular na “rare” app sa cellphone.

Patok ang larong ito dahil mabilis, walang kailangang espesyal na kagamitan, at halos siguradong mauuwi sa tawanan at magulong paligsahan.

Trip to Jerusalem

Ang Trip to Jerusalem, na kilala rin bilang Musical Chairs, ay regular na bahagi ng mga handaan sa Pilipinas – mula sa birthday party ng mga bata hanggang sa maiingay na office Christmas party. Kilala ito sa mabilisang pagkilos at matinding agawan ng upuan.

Paano ito laruin?

1. The Setup: Mag-aayos ng mga upuan nang pabilog sa gitna ng lugar. Dapat ay mas kaunti ng isang upuan ang bilang nito kumpara sa bilang ng mga player.
2. The Music: Magpapatugtog ang host ng masiglang music habang umiikot o sumasayaw ang mga player sa paligid ng mga upuan.
3. The Scramble: Kapag biglang huminto ang music, kailangang makahanap agad ng mauupuan ang bawat player. Ang maiiwang nakatayo ay eliminated.
4. The Finale: Tatanggalin ang isang upuan pagkatapos ng bawat round hanggang dalawang player na lang ang maglalaban para sa iisang upuan.

Sa Pilipinas, mas nagiging exciting ang laro kapag may witty na host na nang-aasar at nang-uudyok sa mga player na mag-agawan. Hindi rin nakapagtataka kung may magtangkang sumingit, makipag-unahan, o makipag-agawan nang todo para lang makaupo. Basta ingat lang para walang masaktan!

Pinoy Henyo

Ang Pinoy Henyo ay isang sikat na word-guessing game sa Pilipinas na sumikat nang husto sa pamamagitan ng matagal nang noontime variety show na Eat Bulaga!. Tinatawag din ito minsan na “Pambansang Laro” dahil nilalaro ito kung saan-saan, mula sa classroom hanggang sa mga office party.

Paano ito laruin?

1. The Duo: Dalawang tao ang maglalaro. May salitang nakalagay sa headband sa noo ng isang player, habang ang kanyang partner ang nagbibigay ng sagot sa mga tanong.
2. The “Yes/No/Maybe” Rule: Kailangang hulaan ng player ang salitang nakalagay sa kanyang noo sa pamamagitan ng pagtatanong. Ang partner naman ay maaari lamang sumagot ng:
   • “Oo”
   • “Hindi”
   • “Puwede”
3. The Strategy: Karaniwang nagsisimula ang manghuhula sa pagtukoy ng kategorya. Halimbawa: “Tao?”, “Bagay?”, o “Lugar?”
4. The Clock: Madalas ay may dalawang minutong time limit. Kapag nahulaan ang salita bago matapos ang oras, panalo ang pares.

Sinusubok ng laro kung gaano kahusay magkaintindihan at magtulungan ang dalawang player kahit pressured na sila. Nakakatawa rin kapag hindi mahulaan ang isang simpleng salita tulad ng “kutsara” o “puto,” kahit paulit-ulit na itong nahahagingan ng nanghuhula.

Paper Dance

Ang Paper Dance ay isang klasikong Filipino party game na sumusubok sa balance at teamwork ng dalawang player. Madalas itong makita sa mga kasal, reunion, at birthday party, kung saan unti-unting nagiging challenging ang simpleng pagtayo sa isang maliit na piraso ng papel.

Paano ito laruin?

1. The Duo: Dalawang tao ang bubuo ng isang team. Maaaring mag-partner, magkaibigan, o sinumang handang sumali.
2. The Paper: Bawat pares ay tatayo sa ibabaw ng isang buong sheet ng diyaryo na nakalatag sa sahig.
3. The Dance: Habang tumutugtog ang music, sasayaw ang mga pares nang hindi lumalabas sa papel. Kapag huminto ang music, kailangang nasa ibabaw pa rin ng papel ang kanilang mga paa at walang bahagi ng paa ang dapat tumapak sa sahig.
4. The Fold: Pagkatapos ng bawat round, itutupi sa kalahati ang diyaryo para lumiit nang lumiit ang puwedeng tayuan.
5. The Elimination: Habang lumiliit ang papel, kailangang maging creative ang mga pares para hindi matalo. Ilan sa mga puwedeng gawin ay:
   • Buhatin ng isang partner ang isa, gaya ng piggyback.
   • Mag-balance habang naka-tiptoe.
   • Magyakapan nang mahigpit para mapanatili ang balanse.

Ang huling pares na makakatayo sa kanilang maliit na papel nang hindi lumalabag sa rules ang siyang mananalo.

Balloon Popping

Ang Balloon Popping ay isang maingay at high-energy na laro na madalas makita sa mga birthday party ng mga bata at parlor games sa mga barangay fiesta. Kilala ito sa talunan, mabilisang kilos, at malalakas na pagputok ng mga lobo.

Paano ito laruin?

1. The Goal: Maunang mapaputok ng isang player o team ang lahat ng lobo na nakatalaga sa kanila.
2. The Method: Sa ilang variation, bawal gamitin ang mga kamay o anumang matulis na bagay. Kailangang mapaputok ang lobo gamit ang bigat ng katawan, kadalasan sa pamamagitan ng pag-upo rito.

Ilang variation:

• Individual: May lobong nakatali sa bukung-bukong ng bawat player. Kailangang tapakan ang lobo ng kalaban habang pinoprotektahan ang sariling lobo.
• Partner: Magtutulungan ang dalawang player para mapaputok ang lobong nakalagay o nakahawak sa pagitan nila, depende sa rules ng host.
• Relay: Salitan ang mga player sa pagtakbo papunta sa isang upuan, paglalagay ng lobo rito, at pag-upo hanggang pumutok ito bago tumakbo ang susunod na teammate.

Dahil sa malalakas na “bang!” at sa nagmamadaling kilos ng mga player, siguradong mag-iingay ang audience sa kakasigaw at kakatawa. Minsan, mas nakakatawa pa kapag hindi agad pumutok ang lobo dahil kulang ang bigat o nag-aalangan ang player na umupo rito.

Balloon Popping: Adult Version

May mga adult version din ng Balloon Popping na nilalaro sa late-night Christmas party, bachelor o bachelorette party, at mga kasalan. Karaniwang mas playful at medyo suggestive ang mga variation na ito, kaya mas bagay sa mga grupong komportable sa ganitong klase ng biruan.

Lap Pop

1. The Setup: Uupo ang isang player sa upuan at maglalagay ng lobo sa kanyang kandungan.
2. The Action: Kailangang maupo nang maingat ngunit sapat ang puwersa ng kanyang partner sa lobo para pumutok ito.
3. The Comedy: Madalas itong mauwi sa ilang “near misses” at tawanan ng audience habang sinusubukan ng pares na makuha ang tamang posisyon. Dapat siguraduhin na matatag ang upuan at walang masasaktan.

Pop from Behind

1. The Setup: Hahawak ang isang player sa sandalan ng upuan para sa balanse habang inilalagay ang lobo sa likuran niya sa bandang puwitan.
2. The Action: Kailangang mapaputok ng partner ang lobo sa pamamagitan ng pagdikit o pagbangga rito, nang hindi ginagamit ang mga kamay.
3. The Result: Ang laro ay nakatuon sa timing at koordinasyon, habang ang host naman ay nagbibigay ng mga birong nagpapatawa sa audience.

Hugging Pop

1. The Setup: Maghaharap ang dalawang player at ilalagay ang lobo sa pagitan ng kanilang mga dibdib.
2. The Action: Magyayakapan sila nang sapat ang diin para pumutok ang lobo.
3. The Comedy: Kadalasan, nauuwi ito sa awkward na yakapan, tawanan, at minsan ay hindi sinasadyang pagtatama ng mga ulo. Siyempre, dapat parehong komportable at pumapayag ang mga participant bago simulan ang laro.

Stop Dance

Ang Stop Dance ay isa sa pinakasimpleng icebreaker sa mga Filipino party. Madalas itong laruin sa school event, family reunion, at birthday party dahil madaling maintindihan ang rules pero mahirap manatiling nakapirmi kapag biglang huminto ang music.

Paano ito laruin?

1. The Groove: Magpapatugtog ang host ng masiglang music at magsasayaw ang lahat ng player.
2. The Freeze: Kapag huminto ang music, kailangang tumigil ang lahat sa mismong posisyon nila.
3. The Elimination: Ang host o mga itinalagang judge ang titingin kung may gumagalaw, umuuga, o hindi kayang manatiling nakapirmi. Kapag gumalaw, eliminated ang player.
4. The Last One Standing: Paulit-ulit na magpapatugtog at hihinto ang music sa hindi inaasahang mga sandali hanggang isang player na lang ang matira.

Ang “Filipino Twist”

Para mas mahirap at nakakatawa, nagbibigay minsan ng dagdag na instruction ang host habang tumutugtog ang music, gaya ng:

• “Sumayaw na parang manok!”
• “Sumayaw na parang naglalaba!”
• “Sumayaw nang nakataas ang isang paa!”

Mas nakakatawa kapag biglang huminto ang music habang nasa awkward na posisyon o kalagitnaan ng isang malaking galaw ang player. Makikita mo talaga ang pagsisikap nilang huwag gumalaw kahit hirap na hirap na silang mag-balance.

Calamansi Relay

Ang Calamansi Relay ay isang larong sumusubok sa pasensya, balanse, at steady hands – kahit ang mismong kamay ay hindi puwedeng gamitin! Madalas itong makita sa school intramurals at mga birthday party.

Paano ito laruin?

1. The Setup: Hahatiin ang mga player sa magkakahiwalay na team. Bawat player ay may kutsara sa kanilang bibig, sa pamamagitan ng pagkagat sa hawakan nito.
2. The Cargo: Maglalagay ng isang maliit na calamansi sa kutsara ng unang player sa bawat team.
3. The Race: Sa hudyat ng host, kailangang maglakad o mabilis na mag-shuffle ang player papunta sa itinakdang turnaround point at bumalik nang hindi nahuhulog ang calamansi.
4. The Hand-Off: Ito ang pinakamahirap na bahagi. Kailangang ilipat ang calamansi sa kutsara ng susunod na teammate nang hindi ginagamit ang mga kamay.
5. The Penalty: Kapag nahulog ang calamansi, maaaring kailanganing pulutin ito at bumalik sa starting line, depende sa rules na itinakda ng host.

Dahil maliit at bilog ang calamansi, madali itong gumulong o mahulog kahit bahagyang gumalaw ang kutsara. Nakakatawa ring panoorin ang mga player na pilit na nagpapanatili ng seryosong mukha habang kagat ang kutsara at dahan-dahang ipinapasa ang calamansi sa susunod nilang teammate.

The Flour Game

Ang Flour Game ay isa sa mga pinakamakalat laro sa ilang Filipino gathering. Karaniwan itong may harina, nakatagong premyo, at mga participant na kailangang gumamit ng bibig sa halip na mga kamay.

Paano ito laruin?

1. The Goal: Hanapin o kunin ang isang bagay, gaya ng barya o candy, na nakatago sa ilalim ng harina sa isang plato o tray.
2. The Catch: Kailangang nasa likod ang mga kamay ng player habang ginagawa ang task.
3. The Flour: Tatakpan ng makapal na layer ng all-purpose flour o cornstarch ang nakatagong bagay.
4. The Technique: Kailangang tanggalin ng player ang harina gamit ang mukha o pag-ihip dito at kunin ang premyo gamit lamang ang bibig.

Sa pagtatapos ng round, malamang na mukhang puting multo ang mga participant dahil sa harinang kumapit sa mukha nila. Nakakatuwa ang mga nagliparang harina sa bawat pag-ihip, pero dapat mag-ingat na huwag malanghap ang powder o mapunta ito sa mga mata. Mas mabuting gumamit ng ligtas na setup at iwasan ang sobrang daming harina.

Iba pang “No Hands” Variations

• Hanging Calamansi or Marshmallow: Kakainin ng mga player ang pagkaing nakasabit sa tali nang hindi ginagamit ang mga kamay.
• Watermelon Eating: Mag-uunahan ang mga player sa pagkain ng hiwa ng pakwan gamit lamang ang bibig.

Hep-Hep Hooray

Ang Hep-Hep Hooray ay isang mabilisang coordination game na naging popular sa Pilipinas sa pamamagitan ng variety show na Wowowin. Isa itong rhythmic elimination game na sumusubok kung gaano kabilis makakasunod ang player sa tamang salita at galaw nang hindi nagkaka-mental block.

Paano ito laruin?

1. The Formation: Karaniwang nakatayo ang mga player nang pabilog o nakapila.
2. The Movements:
   • “Hep-Hep”: Kailangang pumalakpak ang player sa harap ng dibdib o sa bandang ibaba nito.
   • “Hooray”: Kailangang itaas ang dalawang kamay sa ere, gaya ng pag-cheer.
3. The Rhythm: Gagamit ng mikropono ang host para pumili ng mga player nang mabilis at madalas na random ang pagpili nila. Ganito ang karaniwang pattern:
   • The First Pick: Itututok ng host ang mikropono sa isang player. Kailangan nitong sumigaw ng “Hep-Hep!” kasabay ng tamang palakpak.
   • The Second Pick: Mabilis na itututok ang mikropono sa ibang player, o minsan ay sa parehong player. Kailangan naman nitong sumigaw ng “Hooray!” habang itinataas ang dalawang kamay.
   • The Cycle: Ang susunod na mapipili ay gagawa ng “Hep-Hep,” at ang kasunod nito ay “Hooray,” nang salit-salitan.
4. The Elimination: Kapag mali ang salita o galaw, nahuli sa ritmo, o nakalimutang kumilos ang player, eliminated ito.

Habang tumatagal, bumibilis ang laro. Minsan, sadyang nililito ng host ang mga player sa pamamagitan ng paulit-ulit na pagpili sa iisang tao. Dito nagsisimula ang nakakatawang mental block, alam ng player kung ano ang dapat gawin pero iba ang lumalabas na galaw. Imbes na pumalakpak, biglang magtataas ng kamay at sisigaw ng “Hep-Hep!”

Longest Line

Ang Longest Line ay isang teamwork game na nagpapakita kung gaano ka-diskarte ang mga Pilipino kapag may premyong nakataya. Kadalasang nilalaro sa malalawak na lugar gaya ng basketball court, function hall, o kalsada tuwing fiesta.

Paano ito laruin?

1. The Goal: Kailangang makabuo ang bawat team ng pinakamahabang tuloy-tuloy na linya sa sahig gamit ang mga bagay na dala o suot nila sa oras ng laro.
2. The “Unbroken Rule”: Dapat magkadikit ang bawat bagay na magkasunod. Kapag may puwang sa pagitan ng mga ito, maaaring hindi na mabilang ang bahaging iyon bilang tuloy-tuloy na linya.
3. The Items: Karaniwang nagsisimula sa mga bag, sapatos, sinturon, at wallet.
4. The Escalation: Habang nakikitang humahaba ang linya ng kalaban, nagiging mas creative ang mga team. Ilan sa mga inilalagay nila ay:
   • Medyas at sintas ng sapatos na pinagdugtong-dugtong.
   • Jacket at necktie.
   • ID lanyard.
   • Mga baryang nakahanay o mga resibo.
   • Maging ang mismong katawan ng mga player na nakahiga sa sahig para dugtungan ang isang puwang, kung pinapayagan ng rules.

Makikita rito ang teamwork at diwa ng bayanihan, pati na rin ang pagiging competitive ng mga participant. Nakakatawang panoorin ang mga magkakampi na nagmamadaling magtanggal ng accessories at iba pang gamit para humaba pa ang kanilang linya.

Karaniwang may time limit ang laro. Kapag natapos ang oras, kailangang tumigil ang lahat at lumayo sa kanilang linya. Susukatin o titingnan ng host kung aling team ang nakabuo ng pinakamahabang linya.

Mula sa Parlor Hanggang sa mga Handaan

Maaaring nagsimula ang parlor games sa mga pormal na sala noong unang panahon, pero ngayon, bahagi na sila ng mga classroom, opisina, at iba’t ibang selebrasyon sa Pilipinas.

Mula sa simpleng guessing games hanggang sa mga larong nangangailangan ng bilis, balanse, at teamwork, patuloy na nagbibigay ng saya at alaala ang mga ito sa mga magkakaibigan, pamilya, at katrabaho.

Sa huli, hindi naman kailangang gumastos nang malaki o magkaroon ng mamahaling kagamitan para maging masaya ang isang handaan. Kailangan lang ng mga taong game sumali, isang host na marunong magpasaya ng crowd, at kaunting competitive spirit.

At siyempre, mas masaya kapag lahat ay marunong tawanan ang sarili nila pagkatapos ng isang nakakahiyang performance!