My Two Cents

Ang Ang Kuwento Nating Dalawa ay isang magandang halimbawa ng atmospheric realism kung saan ramdam mo ang bigat ng isang relationship na malapit nang matapos, pati na ang mga bagay na hindi masabi ng dalawang taong involved. Naiiba ang pelikulang ito dahil hindi nito sinusubukang i-justify o gawing romantic ang isang complicated relationship. Instead, ipinapakita lang nito ang realidad kung ano talaga ito. Tinutuklas ng film ang isang uri ng pag-ibig na nasa maling sitwasyon, kaya mapapaisip ka at mapipilitang harapin ang discomfort at ambiguity ng kanilang relasyon. Isa itong kuwentong mapapaisip ka hindi lang tungkol sa mga characters, kundi pati na rin sa sarili mong pananaw tungkol sa relationships.

Una kong napanood ito noong May 2020, matapos kong malaman na sequel pala nito ang pelikulang Tayo Sa Huling Buwan Ng Taon.

A little spoiler: Nagustuhan ko kung paano pinapaniwala ng pelikula ang viewers na alam na nila kung bakit “mali” ang relationship nina Isa at Sam, only to throw a curveball later on nang ibunyag ang totoong dahilan.

Maaaring makitang sobrang bagal ng pacing at halata ang technical limitations ng production, pero bumabawi naman ito sa chemistry ng lead actors at sa pagiging natural at authentic ng mga conversations nila. Dahil dito, standout ito sa Philippine indie cinema noong mid-2010s. Hindi nito kailangang maging isang grand epic; sapat nang maging honest snapshot ito ng dalawang taong sinusubukang hanapin kung saan sila nababagay sa buhay ng isa’t isa.

By the way, puwede mong panoorin ang pelikulang ito nang free sa YouTube.

“Iniisip ko lang what’s right for you. What’s right for us. We both know this is wrong.”